bilirsin ya... | "Üstü Kalsın"ların Toplamı #1

  Onu hep sevdim. Onu hep anlamak istedim. Ona hep sığındım. Ben hep bir parça o oldum. O hep bir parça ben. Ona acıdım. Onu ağlarken izledim. İzledim ve ağladım. Sarıldım ve ağladım. Fakat ben hiç bir zaman sorularımı saklamadım. Saklayamadım. Bazen onu kırmamak için bunu ona söylemiyorum ancak ona olmasa bile yaptıklarına şüphem oldu hep. Neyse ki anlaşmanın bi yolunu buluyoruz her zaman.

  Hiç küsmedim ona. Fakat hep kırgın oldum. Belki de kırgınlığım kendimedir. Belki de kendimi kendime kırılacak kadar sevmediğimden bu kırgınlığımı ona yükledim. Bunu kaldıra bilirdi. Güçlüydü. Beni o uydurmuştu. Ben oydum. Aslında onu da o uydurmuştu. Bunu da ve şunu da. Evet, sıkıldığında çok yaratıcı ola biliyordu. Ve ya üzüldüğünde. Çocuk gibiydi. Bir az da kadın. Ama asla hiç biri değildi. Bundan emindim. 

  Belki de yanılıyordum. Belki de ona bunu yapmamalıydım. Belki de onu serbest bırakmalıydım. Ya da yanılgı olan şey onu hapsettiğimi düşünmekti. Buna kadir olduğumu... hayat zincirinde önemli bi halka olduğumu zannetmekti belki de yanlış dediğimiz. Ve ya olmadığımı vesaire..

P.S. Gönderdiklerin için müteşekkirim. Hepsine kağıt ve mum aldım. Bir az da boya. Bilirsin ya... sanat...

Umut

Yorum Gönderme

0 Yorumlar